 |
Een gemiddelde van vijf keer per week
persoonlijk
|
09 November 2009 | 09:51:13
|
"Misschien moet je dat boek eens lezen, wat ik twee jaar geleden heb gelezen. Als je niet weet of je kinderen wil is dat een verrekte handig boek hoor! En ook gewoon om eens te lezen. Niet verkeerd". Ik hoor het haar nog zeggen.
Vriendin Jennifer, alias moeder van Catootje.
We stonden in de rij voor een metro kaartje in de havenstad Rotterdam, enkele weken geleden. Aangezien de jongeman voor ons nogal aan het klungelen was, hadden wij ruim de tijd om hierover te kletsen en te discussiëren.
Bepakt en bezakt met onze trolley en weekendtassen ging het dus over kinderen.
Voor haar natuurlijk heel makkelijk. Ze heeft er inmiddels één.
En een pracht exemplaar ook nog. Een scheetje, dat is het.
Ik merk, dat als je bijna dertig bent, dat mensen die vraag steeds vaker gaan stellen.
Dat ik zelf nog in denial ben dat ik überhaupt dertig ga worden in januari, doet er voor die mensen niet toe. Zij drukken me bijna wekelijks, wel met de bekende neus op de feiten.
"Wanneer krijgen jij en je lief eigenlijk kinderen?".
Eerlijk is eerlijk. Ik kan die vraag niet meer horen.
En ik hoor 'm gemiddeld wel vijf keer per week.
Is het voor veel mensen zo vanzelfsprekend dat ze kinderen willen en ook gaan krijgen (het hele medische verhaal daar gelaten dat het ook allemaal lukt), ik ben niet zo iemand. Ik ben er niet mee bezig. Oké. Dat lieg ik.
Natuurlijk denk ik er wel eens over na. Over hoe het zal zijn. Over hoe het zal zijn over tien jaar als we ze niet hebben. Want ook dat is zeker een mogelijkheid natuurlijk.
Over hoe het zal zijn om het je ouders, vrienden en familie te vertellen dat je een kindje krijgt. Of niet.
Over hoe het is om nachten wakker te liggen, of niet. Over hoe je het financieel moet trekken, of niet. Over namen. Over dat iemand mij mama en lief papa noemt.
Maar het is gewoon niet aan de orde.
En in de tussentijd, genieten wij lekker van Catootje. Zoals zaterdagmiddag.
Terwijl ze lekker bij mama in de draagzak hangt.
Terwijl ze lacht, soms een beetje huilt (want honger) en ook gewoon spuugt als het dwars zit.
|
|
|
|
Kinderen.
Ohnee, ben blij dat ik er nooit aan begonnen ben!
...
oh wacht even.
...
Nee, serieus. Het zijn mijn schatjes, that's a first, en ik wil ze nooit meer kwijt, maar een leven zonder, och, that would be nice too.....
|
|
|
|
Herkenbaar. Heel herkenbaar. Al vragen ze mij niet of ik aan het krijgen van kinderen denk, maar vragen ze of ik al zwanger ben. Viel de laatste tijd wel mee. Tot afgelopen vrijdag, toen had ik weer een impertinente vraag te pakken.
Vind het zelf best pijnlijk als dat zo gevraagd wordt. Stel je voor dat wij wel middenin het proces van kinderen-willen zouden zitten en het zou al maanden (jaren?) niet zou lukken. Dan is zo'n vraag elke keer weer een klap in je gezicht.
En wat ook heel vervelend is, is als ze gaan roepen dat het zo gevaarlijk is om oud moeder te worden. Oud? Oud? Ik? Ik ben potverdorie nog geen 30. Dat noem ik niet oud. En of ik er bij nadenk dat het alleen maar lastiger wordt om op latere leeftijd zwanger te worden of misschien lukt het helemaal niet meer als je 33/35/37 bent. Ja, dat is een feit. ja, ik ben er van op de hoogte. Nee, in mijn leventje passen op dit moment geen kinderen. Laat me met rust!
Goed, we sluiten even positief af: Catootje is een schatje!
PS Over 2 weken gaan we een lang weekend weg met een stel dat een kindje van 18 maanden heeft. Misschien weet ik daarna zeker dat ik wel of geen kinderen wil.
|
|
|
|
Kan alleen over mezelf spreken, ik heb er 2 (2eneenhalf en een half). Als je ze hebt wil je ze noooooooooit meer kwijt. Maar af en toe verlang ook ik wel eens terug naar een leven zonder hoor! Want het is niet altijd leuk en geweldig en relaxt. En dan heb ik nog (vind ik zelf en heel veel anderen ook) 2 supermakkelijke ventjes die heel goed slapen, lekker eten en groeien en het heel goed doen!
|
|
|
Herkenbaar. Ik was er ook nooit zo mee bezig. Het was zelfs zo (bij oudste) dat we niet aan anticonceptie deden en maar zouden zien wat er zou gebeuren. Ik was niet eens teleurgesteld als ik niet zwanger bleek te zijn. Ik had een superleuk leven en genoot met volle teugen van onze vrijheid. Die is gewoon, heel eerlijk, weg als je kinderen hebt. Ik denk zelf dat ik ook gelukkig was geweest zonder kinderen, al klinkt dat misschien raar. Je weet hoe dol ik op ze ben. Laat je niet gek maken door leeftijd!
|
|
|
|
Lekker doen wat je zelf wilt! En als je die mensen die jou wekelijks vragen (die andere mensen he, want ik doe dat toch hopelijk niet?) of het nog geen tijd wordt zat bent, kun je altijd nog benadrukken hoe verrot deze wereld kan zijn en dat je daar geen koters op wilt zetten. Heb ik ook jaren gedaan, en van schrik ben je dan tijden van ongemakkelijke vragen af. Niemand die meer verwachtte dat ik ooit moeder zou worden. Inclusief mijzelf, haha.
Of je snauwt ze gewoon een keer toe dat dat persoonlijk is en dat ze er niets mee te maken hebben. Want dat is natuurlijk ook gewoon zo.
|
|
|
Peerpresure heet dat toch? Maar jemininineee! VIJF keer per week? Das wel heel erg veel, ook voor iemand die bijna dertig wordt. Kindertjes, dat is het mooiste wat er is, maar het is ook heel erg zwaar. 't leven wat je hebt, wordt gewoon afgepakt en je kunt het wel vergeten met de rust. Ik snap wel dat mensen zonder kinderen gelukkiger zijn.
|
|
|
|
@Door; Dat je vrijheid weg is.... daar ben ik het toch niet mee eens hoor. Ik, en wij, kunnen nog steeds doen wat we willen. Uitgaan, etentjes, apart op stap. Het kan gewoon. Maar we willen het niet eens altijd. Want Duuk voegt iets toe. Het is zo leuk als hij erbij is...
@Nicole; Ach, en als je er dan eentje hebt krijg je constant de vraag of en wanneer er een tweede komt. Die willen we. Zeker. Het is nu alleen even niet de goede tijd. En financieel...waar 2 eten kunnen er ook drie eten. En zo verder. Het valt allemaal echt wel mee. Maar ik kan me ook voorstellen dat mensen geen kinderen willen. Voor Duuk was alles ook fijn. En nu met Duuk is het nog steeds fijn. Niet fijner. Maar ik zou hem voor geen goed willen missen.
|
|
|
Ik denk dat je het maar als een compliment moet zien. Die mensen vinden jou waarschijnlijk gewoon een leuk mens, lieve meid, etc, die gewoon een keigoeie moeder zou zijn. Dus... En tjsa.. tik, tak.. de klok wacht niet.
|
|
|
Wat vervelend zeg, zeker als je er gewoon nog niet uit bent!
Ik vind het heel vervelend dat iedereen vaak maar vindt dat je kinderen moet krijgen. Op dit moment (en eigenlijk roep ik het al 12 jaar) wil ik geen kinderen, nu niet en als het aan mij ligt in de toekomst ook niet. Dat mag ik niet zeggen, want volgens mijn omgeving kan ik daar niet over oordelen.
Hoezo niet? Ik heb er niets mee, ik wil mijn eigen leven niet volkomen overhoop moeten gooien, hoe ego ook. En kids moeten mij ook niet.
Laat je niet opjutten!
|
|
|
@laladieda; wij doen ook zat leuke dingen als uit eten en weet ik veel wat, maar het is wel zo dat je dan oppas moet regelen (gaat er niet om of dat erg is of niet) maar je kunt dus minder makkelijk dingen impulsief doen. Je hebt gewoon de verantwoordelijkheid voor nog een persoontje en dat vond ik best even wennen. Bij een eventuele tweede zit dat al in je gebakken, dus dan is die overgang niet zo groot.
|
|
|
Eigenlijk vind ik dat het best wel raar is dat je die vraag zo vaak om je oren krijgt. Als je nou wél heel graag zou willen, maar het lukt gewoon niet...
En kinderen? Als je ze niet hebt, is het bijna niet voor te stellen hoe het zal zijn als je ze wel hebt.
Ik ben in ieder geval blij dat ze er zijn.
|
|
|
Vijf keer in de week is wel erg veel! Hoewel ik vorige week misschien ook wel aan dat aantal zat.. Maar ik beschouwde het als een piek, dus hoop niet dat dat normaal wordt! Maare, nu ben ik heel benieuwd: welk boek?
|
|
|
Zoals ik van het weekend al schreef in mijn bekentenissen, ik verlang best wel eens terug naar het pre-kobus tijdperk...
En verder sluit ik me aan bij Geartsje, het is eigenlijk niet voor te stellen hoe het is.
Joh, je bent pas dertig, o nee, negenentwintig, laat je niet opjagen hoor!
|
|
|
|
Jemig. Ik vind het echt niet kunnen hoor, dat gepush en gevraag. En dan zoveel per week. Dat is gewoon echt heel erg. Onbeschoft, impertinent, geef er maar een woord aan. Wat nou als je heel graag wilt en het lukt niet. Dat is zo pijnlijk. En daarbij, als je het niet wilt, dan wordt je dus altijd voor het blok gezet om een ´niet geheel sociaal acceptabel´antwoord te geven en kan je ook nog eens gaan uitleggen waarom je geen kinderen wilt. En inderdaad wat Ri zegt, dat mensen je ook daadwerkelijk vragen of je zwanger bent: Ik heb het al twee keer gehad hoor dat mensen dachten dat ik zwanger was. Ik ben dan ook niet superslank. Ik deed het maar af met ´nee joh, ik ben gewoon zo dik´. Maar leuk is het niet.
Het is erg vervelend als je omgeving er zo duidelijk mee bezig is en je feitelijk dwingt om antwoord te geven op vragen waar je of niet op wilt antwoorden of nog geen antwoord op hebt. Een troost. Na een tijd komen de vragen minder frequent. Gewoon lekker je ding blijven doen en je vooral niet onder druk laten zetten om op zo iets persoonlijks een antwoord te geven.
|
|
|
|
VIJF keer per week? Jeetje, dat is wel erg veel.
Mij vroegen ze het eigenlijk nooit. En "men" reageerde ook erg verbaasd, en ik was AL 31. Nu echter, vraagt men regelmatig nog geen 2e? Of direct: Ben je zwanger?
Nu men weet dat ik over de streep ben, moet er kennelijk ook meteen de gemiddelde 2,3 kids uit.
|
|
|
Toen ik de titel van het logje zag, dacht ik "hey, Nicole heeft iets dat ik niet heb!" hahaha, maar nu zie ik dat het over iets gaat dat ik ook heb.
Geen vijf keer per week maar wel vaak. En ik moet bekennen dat ik het ook wel begrijp. Ik denk ook bij mensen rond de dertig die al een tijdje samen zijn "Zullen daar kinderen komen?" Maar ik vraag het bijna nooit. Omdat ik weet dat er allerlei redenen voor zijn om ze niet te krijgen.
Maar ik snap ook dat er gek van wordt als je er niet mee bezig bent.
|
|
|
Haha ik dacht ook aan iets anders bij het lezen van de titel.
Ik hoef ook echt nog laaang geen kids, maar ik ben ook nog lang geen 30. gniffel.
|
|
|
erg herkenbaar. ik denk dat mijn gemiddelde zelfs nog hoger dan 5 x per week ligt. en het stomme is dat je dan ook alleen nog maar zwangere vrouwen en mensen met kinderen om je heen ziet de hele dag!
maar om aan kinderen te beginnen moet je een bepaalde zekerheid kunnen bieden en dat kunnen wij op dit moment totaal niet. dus zit het er voorlopig ook niet in (tenzij er een ongelukje gebeurt natuurlijk, hahaha).
hebben jullie het er wel eens over?
|
|
|
|
Nou Nicolebolleke ik zou zeggen NIET DOEN echt NIET DOEN als je niet ECHT wil, wat je niet hebt kan je niet missen. Als je ze hebt ben je wel degelijk een deel van je vrijheid kwijt, ladadieda die heeft er "maar " 1 en die is nog klein denk ik, wacht maar als die groter is en niet meer mee wil of als er 2 zijn.....
En geloof me ik hou zielsveel van ze als er morgen iets gebeurt met een van hun word ik GEK maar zonder kinderen is toch wel een heel fijn leven hoor. Tuurlijk kinderen voegen ook wel iets toe maar ook veel zorgen .... en ergernissen en slaap tekort etc etc..
Ik denk ook dat in heel veel gezinnen kinderen de oorzaak zijn dat pa en ma gaan scheiden... (nu krijg ik heel NL over me heen denk ik )
maar echt nuchter bezien is het wel zo ...vaak...soms ...niet altijd...en indirect niet direct maar je komt gewoon minder aan elkaar toe , word opgeslokt door de kids, en ineens besef je hee mijn partner wanneer is die veranderd? of ben ik veranderd? en wanneer zijn we gestopt met praten (meestal toen de kids je elke nacht wakker hielden of toen je ontdekte dat je het samen niet eens bent over de manier van opvoeden, of toen schoonmoeder een schoonloeder werd want oma en zeer dominant, of toen pa het huis ging ontvluchten omdat de kids hem benauwden, of toen ma dik en slonzig werd want geen tijd en puf meer om er leuk uit te zien door de kids,of ma die de hele dag voor de kids zorgt had geen zin in spannende sex 6x per week en dat kittige strakke ding op de zaak wel, dit zijn enkele oorzaken waarom vrienden uit elkaar zijn gegaan in onze omgeving en dus indirect door de kids)
Dus ik denk als je niet een oergevoel hebt diep van binnen dat je kids wil, kids nodig hebt moet je het niet doen anders ga je het helemaal niet trekken....
En zonder kinderen kan je heel gelukkig zijn hoor...
|
|
|
|
O ja voor iedereen die denkt dat ik niet van mijn kidws hou of spijt heb: dat is niet zo .
Ik wil ze nooit meer kwijt maar ben gewoon realistisch en ik ga niet hier de schijn ophouden omdat het not done is dat je zoiets zegt als je kinderen hebt..nee ik hou van ze wil ze nooit meer kwijt maar besef me ter dege wel dat zonder ook heel fijn kan zijn/is.
Kids mama houdt van jullie hoor (als jullie lief zijn dan hè niet als jullie strontvervelend zijn dan niet whoehhahahahaa)
zucht ik doe echt mijn hele imago teniet hier denk ik
(gaat nu die schattige engeltjes naar bed begeleiden)
|
|
|
|
A dirty mind is a joy for ever. Ik dacht ' leuk dat Nicoleke en haar lief die 5 keer in de week net als wij ook wel halen'. Maar daar ging het dus niet over. Whahaha. Bij mij was het verlangen naar kinderen er al toen ik nog geen 20 was. Gelukkig kreeg ik ze nog niet toen, dat was me achteraf gezien toch een beetje te vroeg geweest. Rinke wilde ook heel graag kinderen, maar pas als hij wat zekerheid op werkgebied had. Toen dat zo ver was ontstond Jip. Wat denk je, raakte Rinke volkomen onverwacht zijn werk kwijt toen Jip 6 maanden was. Zo zie je maar, echte zekerheden heb je nooit.
En voor de rest is het gewoon allemaal helemaal jullie eigen keuze. Kinderen hebben betekent meer georganiseer, altijd rekening houden met, opvoeden (en dus ook nog wel eens boos worden), maar ook vreselijk veel lol hebben en geluksgevoel ervaren dat ik voordien niet kende.
|
|
|
Je hebt wel wat losgemaakt, zeg! Ik moet lachen om Sanneke, dat had ik ook bij het lezen van de titel:-)
|
|
|
|
@Susy: Ik denk ook dat je pas weet wat het is als je ze hebt. Je kunt het toch nooit voorstellen hoe het zal zijn als je kinderen hebt. Maar, ik vind die van jou ook heel leuk hoor. :-)
@Ri: Gelukkig heb ik dat nog nooit meegemaakt, dat mensen aan me vragen of ik zwanger ben. Het is inderdaad een pijnlijke vraag. Pas als ik echt zeker weet dat het zo is zal ik zo'n vraag stellen.
@Ilona: Oh maar dat geloof ik meteen. Als je ze hebt, wil je niet meer zonder. Dat is tenminste te hopen, haha!
@Door: Oh echt?! Ik vind jou echt een mama. Ik dacht dat jij vroeger een heel elftal op de wereld wilde zetten.
@Jen: Nee, jij doet dat niet. Gelukkig niet. Maar er zijn mensen die het gewoon niet snappen als je zegt dat je niet al vanaf je zestiende een kindje wil. Ik ben blij dat jullie er een hebben, want ze is lief!
@Heinrich: Die vijf keer is natuurlijk niet echt een goed gemiddelde maar meer als zijnde een voorbeeld van hoe vaak het me gevraagd word. Het hoort blijkbaar gewoon bij de leeftijd, om deze vraag te stellen.
@Laladieda: Wanneer komt die tweede eigenlijk? ;-)
@Heinrich: Ik hoorde dat laatst eens van iemand, dat diegene me een leuke moeder zou vinden. Eerlijk is eerlijk, dat vond ik een mooi compliment.
@Sabien: Haha, kids moeten mij niet. Ik moet zeggen dat ik een paar jaar geleden dat gevoel ook had. Ik wist vaak niet wat ik ermee aanmoest. Haha.
@Geartsje: Ja precies. Maar ik zou dat dan wel gewoon eerlijk zeggen. Dat we ermee bezig zijn en het niet lukt. Dan ben je van de vragen af. Alhoewel. Dan krijg je dan elke week de vraag of het al gelukt is.
@Marisa: Ja, Jen. Welk boek?
@Cisca: Ik laat me zeker niet opjagen. Begin al zeker niet aan kinderen omdat 'men' dat van me verwacht.
@Francis: Vervelend, lijkt me, als mensen je dat vragen. Ik vind het nogal wat. Het is gewoon moeilijk antwoord geven op iets waar je zelf niet mee bezig bent en je omgeving blijkbaar wel.
@Nienuh: Hey, jullie zijn over de streep?! Leuk!
@Iben: Haha. Ik vond mijn logkop ook wel erg leuk bedacht van mezelf. Ik dacht al, dat ik daar wat meer reacties op zou krijgen. Dat is het 'm ook . Ik zou die vraag nooit zomaar stellen aan iedereen die tegen de 30 is.
@Geliefdkind: *grijns*
@Roger: Ja dat heb ik ook. Op dagen dat je er veel over praat, zie je ook niks anders meer om je heen. We hebben het er ook nooit echt serieus over gehad. Dat scheelt natuurlijk ook. Als jullie er een krijgen, moeten jullie wel minstens naar Europa verhuizen hoor!
@Ilse: Ik begrijp wat je bedoelt, maar kun je zoiets echt zeker weten dan? Je weet gewoon niet wat je overkomt als je een kindje krijgt, en dat kan ook niemand je van tevoren uitleggen volgens mij. Bij jou is t ook wel extreem, 7 stuks. :-)
@Sanneke: Haha! Sanneke toch.. ik wist dat jij hierop zou reageren (op de titel). Jij hebt ook wel prachtige kids hoor..
@Door: Nou inderdaad! Wel leuk, dat iedereen van zich laat horen.
|
|
|
|
Ik denk dat ze dit boek bedoeld (heb het hier ook, gelezen en wel ;o)):
|
|
|
Oh, sorry, die vorige was ik dus!
|
|
|
@marisa @nicoleke @ilona: Ja, Zwanger worden, die bedoel ik! Vond ik zelf erg verhelderend.
|
|
|
@Ilona en Jen: Haha! Leuke interactie hier. :-) Bol.com zal blij met jullie zijn.
|
|
|
Bij mij komt ie niet, omdat ik nog zonder vrouw zit. Of eerder met teveel vrouwen.. het is maar hoe je het bekijkt ;)
Trek je dr niet teveel van aan en zeg gewoon dat je kinderen een hardnekkige SOA vindt. Dan houden ze wel op met vragen.. kennelijk zit het je dwars.
|
|
|
Een: Je bent nog laaaaaang geen dertig.
Twee: Wat dan nog?
Ik denk dat de bellen automatisch gaan rammelen. Of niet.
En dan moeten jij en je Lief het toch echt zelf weten, niet dan?
Sorry.
Werd een beetje te enthousiast.
|
|
|
|
Ach lieve Nicole, ik wilde zooo graag adopteren en daarmee werd meteen aangenomen dat ik "dus vast niet zwanger kon worden"....
(Had er niks mee te maken, ik groeide op met adoptiekinderen en riep al jong dat ik dat later ook wilde.)
Toen besloot ik op mijn 35ste zwanger te worden (van de leukste man ter wereld) en toen dacht ik stiekem blij: "Hè, hè, zijn we ook van dat vooroordeel af."
En toen werd het een tweeling....
En ik jammerde: "Nu denkt iedereen dat ik een één of andere vruchtbaarheidsbehandeling heb ondergaan!!!"
En toen dacht ik: zout op met al die mensen die menen te moeten denken.
Dus mijn voorstel... jij zegt gewoon: tief op met je gezeur.
Kinderen zijn leuk. Maar geen kinderen lijkt me ook leuk.
En dat zeg ik.... Ik, die de leukste kinderen ter wereld heb.
|
|
|
@Soes: verhaal heeft een serieuze ondertoon, maar toch grinnik...
|
|
|
@Rudy: Haha. Ja, jij weet natuurlijk nog niet van wie je een kind wilt. Jij zit in een eh.. luxe positie.
@Kwangie: Je hebt helemaal gelijk. En ik dacht daar al net zo over. Maar anderen menen zich er toch altijd mee te moeten bemoeien.
@Soes: *schrijft op haar memo-blokje "tief op met je gezeur"*
@Ri en Soes: Oh ja: *gniffel*
|
|
|
|
|
Home
